Kuzey Amerika’da Demiryolu Intermodal İş Birlikleri Geriliyor: Maliyet Baskısı Artıyor

Kuzey Amerika’da Demiryolu Intermodal İş Birlikleri Geriliyor: Maliyet Baskısı Sistemi Zorluyor

Spot: Kuzey Amerika demiryolu sektöründe intermodal taşımacılık, artan maliyet baskıları nedeniyle yapısal bir dönüşümden geçiyor. Şirketler arasındaki hatlar arası (interline) iş birlikleri gerilerken, uzmanlar bu durumun uzun vadede tedarik zinciri maliyetlerini artırabileceği uyarısında bulunuyor.

Kuzey Amerika’da demiryolu taşımacılığı, özellikle intermodal segmentte önemli bir kırılma sürecine girmiş durumda. Son yıllarda farklı demiryolu şirketleri arasında yapılan ortak taşıma operasyonlarının payı kademeli olarak azalıyor. Sektör verileri, bu düşüşün kısa vadeli maliyet optimizasyonu stratejilerinin bir sonucu olduğunu gösteriyor.

2000’li yılların ortasında intermodal yüklerin yaklaşık beşte biri birden fazla demiryolu şirketi tarafından taşınırken, günümüzde bu oran belirgin biçimde gerilemiş durumda. Uzmanlar, bu eğilimi “iş birliğinden kaçış” olarak tanımlıyor.

Maliyet Odaklı Stratejiler İş Birliğini Zayıflatıyor

Demiryolu şirketleri son dönemde operasyonel kârlılığı artırmak için maliyetlerini agresif biçimde düşürmeye odaklanıyor. Navlun fiyatlarının karayolu taşımacılığıyla olan yoğun rekabet nedeniyle sınırlı artış gösterebilmesi, şirketleri giderleri kısmaya yöneltiyor.

Ancak interline taşımacılık doğası gereği:

• Daha fazla manevra operasyonu
• Ek terminal işlemleri
• İlave yükleme ve boşaltma süreçleri
• Daha karmaşık planlama gereksinimi

gibi maliyet unsurları barındırıyor.

Bu nedenle birçok demiryolu operatörü, doğrudan hat geçişleri yerine karayolu destekli aktarma çözümlerine yöneliyor. Bu yaklaşım, demiryolu şirketinin maliyetlerini düşürse de, toplam taşıma maliyetini artırarak yükü müşteriye aktarıyor.

Maliyetler Azalmıyor, El Değiştiriyor

Uzmanlara göre bu model, kısa vadede şirket bilançolarını rahatlatıyor gibi görünse de, sistem genelinde maliyetleri düşürmüyor. Aksine, maliyetlerin farklı halkalara yayılmasına neden oluyor.

Bu süreçte:

Terminal içi elleçleme giderleri artıyor
Şehir içi kısa mesafe kamyon taşımaları pahalılaşıyor
Teslimat süreleri uzuyor
Bazı yükler yeniden karayoluna yöneliyor

Sonuç olarak, demiryolunun çevreci ve maliyet avantajı zayıflayabiliyor.

Büyük Birleşmeler Yeni Rekabet Alanları Açıyor

Son dönemde gerçekleşen ve gündeme gelen büyük ölçekli birleşmeler, intermodal pazarda yeni rekabetçi servislerin doğmasına yol açıyor. Bu birleşmeler, bazı hatlarda daha entegre çözümler sunma potansiyeli taşıyor.

Ancak şu ana kadar bu girişimlerin, hatlar arası taşımaların toplam payında belirgin bir artış yarattığı söylenemiyor.

Uzmanlar, bunun doğal bir süreç olduğunu vurguluyor:
Tedarik zincirleri kısa sürede yön değiştirmez. Altyapı, sözleşmeler ve operasyonel alışkanlıklar zamanla dönüşür.

Uzun Vadede Yeni Bir Denge Arayışı

Analistlere göre önümüzdeki dönemde demiryolu şirketleri yeniden iş birliğine dayalı modellere yönelmek zorunda kalabilir. Çünkü sadece şirket bazlı maliyet düşürmek, sistem genelinde verimlilik sağlamıyor.

Bu noktada sektör şu kritik soruyla karşı karşıya:

Kısa vadeli bilanço avantajları mı, yoksa uzun vadeli tedarik zinciri verimliliği mi?

Küresel Lojistik İçin Ne Anlama Geliyor?

Bu gelişmeler yalnızca Kuzey Amerika’yı değil, küresel lojistik sistemlerini de yakından ilgilendiriyor. Intermodal taşımacılık, sürdürülebilir lojistiğin temel unsurlarından biri olarak görülüyor.

İş birliklerinin azalması:

• Karbon salımını artırabilir
• Karayolu bağımlılığını yükseltebilir
• Teslimat sürelerini uzatabilir
• Maliyetleri öngörülemez hale getirebilir

Bu nedenle uzmanlar, önümüzdeki yıllarda daha entegre ve koordinasyon temelli modellerin yeniden gündeme gelmesini bekliyor.