Biz Bir Aileyiz!
Ne güzel bir cümle değil mi? Biz bir aileyiz! Birçok alt metni içinde barındırıyor. Biz bir aileyiz; birbirimizi kollarız, destek oluruz, biz bir aileyiz; birbirimizi anlarız, anlayışla karşılarız, biz bir aileyiz; zor günde yan yana oluruz, biz bir aileyiz; sevgi ve saygıyla kenetleniriz, biz bir aileyiz… vs vs
İş hayatında da bu sözü çoğu zaman duyarsınız. Şirketin tüm çalışanlarını kapsayan bu tanım motivasyonun mottosu kabul edilir. Aynı sektörde farklı alanlarda çalışan kuruluşların da çoğu zaman sahiplendiği ve dillendirdiği bir ifadedir; “Biz bir aileyiz!” cümlesi.
Peki, gerçekten böyle midir? Cevaplarınızı merak etmekteyim. Ben kendi açımdan şöyle bir düşüneyim bakıyım, biz bir aile miyiz? Birbirimizi anlayışla karşılıyor, hatalarımızı hoş görerek destek oluyor, empati kurabiliyor, saygı ve sevgiyle yaklaşıyor muyuz birbirimize?
Evet… Samimiyetle söylüyorum ki bazı sektör paydaşlarım bunu bana fazlasıyla hissettiriyor. Kollandığımı, korunduğumu, desteklendiğimi ve en önemlisi anlaşıldığımı, her şeyin ötesinde sevildiğimi hissediyorum.
Türkiye’nin her yerini karış karış gezerken; biri Diyarbakır’da evimdeki konforu ve sıcaklığı yaşatıyor, diğeri Bursa’da bana benden çok yardım ediyor, bir başkası Malatya’da tüm yorgunluğumu üstümden alıyor, Adapazarı’nda bir sektör büyüğü geleceğe ilişkin umutlarımı arttırıyor, İstanbul’da, İzmir’de, Konya’da, Eskişehir’de, Antalya’da ve yurdumun onlarca ilinde kardeşlerim, ağabeylerim, büyüklerim beni kolluyor, koruyor, benden küçüklerim bana destek oluyor.
Ben de bu büyük ailenin her ferdine karşı sorumluluklarımı elimden geldiğince yerine getirmeye çalışıyor, saygı, sevgi ve hoşgörüyle üstüme düşeni yapmaya gayret ediyorum.
Peki tersi hiç mi yok? Olmaz mı? Her ailede olduğu gibi bu büyük ailede de “yaramaz çocuklar!” var. Hep kendini düşünen, laf, söz dinlemeyen, sözünde durmayan, hatta yaptığından maalesef utanmayan, saygı ve sevgiden yoksun “yaramaz çocuklar!”.
Olmasaydı olmazdı zaten! O takdirde iyi ve doğrunun kıymeti de böylesine anlaşılmazdı belki de! Hayatın gerçeği, doğanın kanunu yapacak bir şey yok.
Allahtan bu gibiler çok fazla değil! İyi ve doğrunun yolu daima açık olduğundan diğerlerinin maratona güçleri yetmeyebiliyor. Yorucu oluyor, yıpratıcı oluyor böyle olmak.
Umarım ailemiz her geçen gün daha da büyür. Şoförüyle, sanayicisiyle, beyaz yakalısı ve mavi yakalısıyla, basını, reklamcısıyla hep birlikte, birbirine bağlı, güçlü bir aile olmaya devam ederiz. Saygıyla, sevgiyle, hoşgörü ve anlayışla bu yolda mücadelemizi sürdürürüz.
İyi bir ay diliyorum hepinize
Hoşçakalın
İş hayatında da bu sözü çoğu zaman duyarsınız. Şirketin tüm çalışanlarını kapsayan bu tanım motivasyonun mottosu kabul edilir. Aynı sektörde farklı alanlarda çalışan kuruluşların da çoğu zaman sahiplendiği ve dillendirdiği bir ifadedir; “Biz bir aileyiz!” cümlesi.
Peki, gerçekten böyle midir? Cevaplarınızı merak etmekteyim. Ben kendi açımdan şöyle bir düşüneyim bakıyım, biz bir aile miyiz? Birbirimizi anlayışla karşılıyor, hatalarımızı hoş görerek destek oluyor, empati kurabiliyor, saygı ve sevgiyle yaklaşıyor muyuz birbirimize?
Evet… Samimiyetle söylüyorum ki bazı sektör paydaşlarım bunu bana fazlasıyla hissettiriyor. Kollandığımı, korunduğumu, desteklendiğimi ve en önemlisi anlaşıldığımı, her şeyin ötesinde sevildiğimi hissediyorum.
Türkiye’nin her yerini karış karış gezerken; biri Diyarbakır’da evimdeki konforu ve sıcaklığı yaşatıyor, diğeri Bursa’da bana benden çok yardım ediyor, bir başkası Malatya’da tüm yorgunluğumu üstümden alıyor, Adapazarı’nda bir sektör büyüğü geleceğe ilişkin umutlarımı arttırıyor, İstanbul’da, İzmir’de, Konya’da, Eskişehir’de, Antalya’da ve yurdumun onlarca ilinde kardeşlerim, ağabeylerim, büyüklerim beni kolluyor, koruyor, benden küçüklerim bana destek oluyor.
Ben de bu büyük ailenin her ferdine karşı sorumluluklarımı elimden geldiğince yerine getirmeye çalışıyor, saygı, sevgi ve hoşgörüyle üstüme düşeni yapmaya gayret ediyorum.
Peki tersi hiç mi yok? Olmaz mı? Her ailede olduğu gibi bu büyük ailede de “yaramaz çocuklar!” var. Hep kendini düşünen, laf, söz dinlemeyen, sözünde durmayan, hatta yaptığından maalesef utanmayan, saygı ve sevgiden yoksun “yaramaz çocuklar!”.
Olmasaydı olmazdı zaten! O takdirde iyi ve doğrunun kıymeti de böylesine anlaşılmazdı belki de! Hayatın gerçeği, doğanın kanunu yapacak bir şey yok.
Allahtan bu gibiler çok fazla değil! İyi ve doğrunun yolu daima açık olduğundan diğerlerinin maratona güçleri yetmeyebiliyor. Yorucu oluyor, yıpratıcı oluyor böyle olmak.
Umarım ailemiz her geçen gün daha da büyür. Şoförüyle, sanayicisiyle, beyaz yakalısı ve mavi yakalısıyla, basını, reklamcısıyla hep birlikte, birbirine bağlı, güçlü bir aile olmaya devam ederiz. Saygıyla, sevgiyle, hoşgörü ve anlayışla bu yolda mücadelemizi sürdürürüz.
İyi bir ay diliyorum hepinize
Hoşçakalın