Kamyoncu Zülfikar İş İstiyor...

Bize hayat hikayeni anlatır mısın?

Kastamonu Araç’ ta doğdum.Mesleğe de orada başladım. 73- 74’ ten beri bu işi yapmaktayım. Şu an 48 yaşındayım. Kamyonculuk Baba mesleğimdi. Babamın kamyonu vardı. Mesleğe öyle başladım. İlkokulu bıraktım ve kamyonculuk yaptım. O tarihten beri kamyonculuk yapmaktayım. Önceleri muavinlik yaptım daha sonra şöför oldum. Hemen hemen Türkiye’ nin her yerini dolaştım. Önceleri bir tane kamyon almıştım. 1985’ te sattım. Sonra 1990’da tekrar kamyon aldım. Para kazanamayınca onu da en son 1,5 sene önce  satmak zorunda kaldım. Şu anda 1 seneden fazladır boştayım. 1986’ da evlendim. 1987’ de İstanbul’ a geldim. 1999 depreminde de Gebze’ ye yerleştim. Gebze’ de çalışmaya başladım. Ama yürütemedim, para kazanamadım. 2004 Kasım’ ına kadar arabam vardı sonunda satmak zorunda kaldım. Araba eskiydi. Maddi imkansızlıklardan dolayı değiştiremedim. Kamyonu sattıktan sonra şöförlüğe başladım. Bir süre çalıştıktan sonra geçen sene Gaziantep’ te çadır çekerken ip koptu, arabanın üzerinden düştüm. Omuzum kırıldı. 1 haftaya yakın hastanede kaldım. 1 senedir iş arıyorum bulamadım.

Evliyim. İki tane çocuğum var. Oğlan 16 yaşında, kız 8 yaşında.

Size kim bakıyor? Nasıl geçiniyorsunuz?

Kızım okuyor, oğlum da bir yerde çıraklık yapıyor. 60 milyon haftalık alıyor. Biz şu anda onun getirdiği parayla geçinmeye çalışıyoruz. Arada bazen inşaatlarda iş oluyor. Gidiyorum oralarda çalışıyorum. O da her zaman olmuyor. Başka hiçbir gelirim yok. Elektriğim kesik şu anda. Kaçak yakıyorum. Suyu da belediyeden bir arkadaş idare ediyor sağolsun. Yarın bir gün o da kesilecek.

Ev kira mı?

Kirada oturuyorum, 120 milyon kirası var. Şu anda ev sahibine tam 1 yıllık borcum var, veremedim. Ev sahibi en sonunda ay başına kadar müddet verdi. Bilmiyorum bakalım ne yapacağım. 1 senedir iş arıyorum bulamadım. Çalmadığım kapı, gitmediğim yer kalmadı. Valilikten tutun, kaymakamlığı, belediye başkanlığı… nereye başvurulması gerekiyorsa başvurdum ancak hiçbir sonuç alamadım. Sadece telefon numarası alıyorlar, adres alıyorlar, biz sizi ararız diyorlar. Ama ne arayan ne de soran var.

Nakliye şirketlerine başvuruyor musunuz?

Nakliye şirketlerine gidiyorum, iş istiyorum onlar da biraz yaşlı gösterdiğim için iş vermiyor. Şirketler bize genç eleman lazım diyor. Hiçbir yerde iş bulamadım, ne yapacağımı şaşırdım.

Hiçbir eş dost akrabanız yok mu size yardımcı olan birisi ? Yıllardır bu meslektesiniz?

Şimdi, şu ortamda herkes kendi derdinde. Zaten herkesin kendine göre bir sorunu var. Başkasından kaç gün ekmek parası veya çay isteyebilirsin ki? Bir öğün, iki öğün istersin. Bu devirde artık bir kapıyı çalıp da bir şey istenmiyor ki.

Herhangi bir sosyal güvenceniz var mı?

83’ ten Bağ- Kur’ a girişim var. Uzun bir dönem yatırmaya çalıştım ama artık yatıramıyorum. 13- 14 yıl ödemişliğim var. Bu en son çıkan kanundan yararlanamadım. Parayı yatıramadım. Sigortam zaten hiç yok. Başka hiçbir sosyal güvencem yok.

Nerelere başvurdun?

Kocaeli Valiliği, Gebze Kaymakamlığı, Gebze Belediyesi, Kastamonu milletvekilleri…Hiç birisinden bir cevap gelmedi. Ben de en sonunda böbreğimi satmaya karar verdim.

Kime satacaktınız? Kimler vasıtasıyla oldu?

Alıcıyı söylemeyim. Bir yerden bir duyum aldım 1 hafta önce, gittim görüştüm. Böyle yapan

çok. Gittim çaldım kapısını adamın, durumumu anlattım. Bana 20 milyar teklif ettiler. Bir insan 20 milyar için durup dururken bir parça satmaz. Gidip hırsızlık yapsam ne olacak. Onu yapamam. En son çareyi böbreğimi satmakta buldum. Ama alıcı paranın sadece yarısını peşin verince ben de bir süreliğine vazgeçtim.

Adam arıyor mu hala?

Arıyor esasında. Ama bu kadar sıkıntı çektim, beni kurtaracak bir para olsa tamam. Böbreğimle belki bir hayat kurtulur, benim de hayatım kurtulur.

Peki ne yapmayı düşünüyorsun?

Bir iş bulamazsam en son çare böbreğimi satacağım. Mecburum.

Peki nerede çalışmak istiyorsun, ne yapmak istiyorsun?

Şoförlük de olur, bekçilik de… Ne olursa yaparım. Çocuklarımın karnını doyurayım da. Tabi Kocaeli’ nde olursa daha iyi olur.

Ankara’ ya ne için geldiniz?

Hem Kamyonum dergisine derdimi anlatmak için hem de Meclise gitmek için geldim. Kocaeli milletvekilleriyle görüşecektim. Ama kimseyi bulamadım. Ben sizin derginizi devamlı okuyorum Gebze’ de. Nakliyecilere geliyor.

Buraya otobüsle geldim. Rica ettim bir firmadan sağ olsunlar beni buraya kadar getirdiler. ‘Kimse Yok mu?’, ‘Deniz Feneri’ gibi derneklere başvurdum. Ama sıradan bir vatandaş gidip ordan bir şey alamıyor. İyi bir tanıdığın olmayınca yardım etmiyorlar. Savaş Ay’ a ulaşmaya çalıştım. Onu da çıkaramadım.