Benim de söyleyecek sözüm var Akdeniz

“…yasalar sadece bize değil herkese uygulansın.”

“… keyfi cezalara maruz kalıyoruz.”

“Kaçak mazota bir çare bulmak lazım.”

“Gümrüğün içinde araçlarımızı soyuyorlar.”

“Bizleri para babası olarak görüyorlar.”

“Suriye için üçyüz dolar rüşvet veriyorum.”

“Denetimler yapılmıyor”

Ahmet Palamut - Nevşehir Ortahisar Kooperatifi

Genel olarak yapılan çalışmalardan memnun musunuz?

Şu durumda memnun değiliz. Çünkü dört tane büyük firma fiyatları kendi belirliyor. Birde mazot fiyatları almış başını gidiyor. Ne yapalım biz. Ben 5 taksitimi ödeyemedim belki kamyonum arabam bağlanacak

           

Genelde ne taşıyorsunuz?

Her ne bulursak taşınıyoruz. İnşaat malzemesi ve gübre taşıyoruz. Çok perişanız adam yerine bile koymuyorlar. Uçan kuş bizden geçinir, bizi görüp de haracını almayan adam çok azdır.

Peki yollarda karşılaştığınız problemler nelerdir?

Büyük firmanın yazısı varsa aracın üstünde hiç çeviren yok. Bizi çeviriyor da biz de kazanamıyoruz ki. Çıkarılan yasalar sadece bize değil herkese uygulansın.

Kaç gündür burdasınız?

Ben evden çıkalı 15 gün oldu Mardin, Konya son olarak da dört gündür buradayım. İş çıkarsa geri döneceğim. Günlük 30- 35 milyon masraf ediyoruz. En azından üç öğün yemeğimiz var e insanız görüyoruz canımız çekiyor.

Ne kadar harcadınız geldiğinizden beri?

Çıktığımda depom doluydu 275 milyon da param vardı. Şimdi depom yarım 40 milyonda param var. Bir de büyük şirketlerden para alamıyoruz, onları mallarını taşıyoruz, karşılığında para alamıyoruz.      

Ferhat Yalçın- Bireysel Kamyoncu, Denizli

Kaç yıldır kamyonculuk yapıyorsunuz?

Mesleğe çok erken yaşlarda başladım. 32 yaşındayım, 12 yıldır bu işi yapıyorum. Herhangi bir kooperatife bağlı çalışmıyorum, bireysel kamyoncuyum. 

Yollarda ne gibi sorunlarla karşılaşıyorsunuz.

Dört gündür Antalya’da yük bekliyorum,  sıkıntımız yüklerin tanıdıklara veriliyor olması. Yük gelene kadar yola çıkamıyorum, bekliyorum… Bizler için, nakliye yasası yok, atılımlar yapıldı. K belgeleri ve yaş sınırlamaları ile ilgili uygulamalar getirildi. Onlar da uygulamaya girmedi. Piyasada çok fazla kamyon var, haddinden fazla nakliyeci, var ama iş yok.

Nelerin düzeltilmesini istiyorsunuz?

Gidilen km, alınan parayla aynı olursa ve geldiğin fiyatlarla da geri dönebilirsen, bu durum bizim için memnun edici olur. Nevşehir’den buraya 800 bine geldiysek ve dönüş için 400 bine Kayseri’ye yük bulursak, çok mutlu oluyoruz.

Ahmet Demirel-  Bireysel Kamyoncu, Balıkesir

Kaç yıldır bu sektördesiniz?

27 yıldır kamyonculuk yapıyorum. Genelde pirinç taşıyorum. Hemen hemen Türkiye’nin her yerine yük taşıdım.

Yollarda karsılaştığınız problemler nelerdir ve nelerin düzeltilmesini istiyorsunuz?

“… keyfi cezalara maruz kalıyoruz.”

Yolların düzletilmesini ve bizlere ayrıcalık yapılmamasını istiyoruz. Şu anda bir kamyoncu esnafı, diğer esnaflardan farklı tutuluyor. Amerika’daki zencilerin görmüş olduğu muameleyi görüyoruz. Gerek Maliyeciler, gerek trafik tarafından, keyfi cezalara maruz kalıyoruz. Vergilerimizi ödüyoruz, tüm gerekenleri yapıyoruz ama tüm bunlara rağmen bizim düştüğümüz duruma taksiciler veya özel tekstil düşmüyor. Diğer araçlara sadece radar kontrollerinde cezalar uygulanırken, bizlere haksız cezalar kesiliyor. Kamyoncular, mazot yakamıyor, yağ yakıyor. Yağ yakınca araçlar hız seviyesinden düşüyor, bu sefer trafikte tonaj engeline takılıyoruz, yollarda kantara çıkıyoruz, trafik ceza uygulayabiliyor.

Yapılan uygulamalardan memnun musunuz?

Tonaj uygulaması güzel bir uygulama ama dört dörtlük uygulanırsa başarılı olur.  Sadece Balıkesir, Manisa ve Antalya’nın girişinde uygulanırsa olmaz, Türkiye’nin tüm genelinde kantarlarda ve yirmidört saat uygulanması gerekir. Ankara ötesinde hiçbir uygulama yok, tüm uygulamalar Ankara’dan Antalya güzergİ¢hında ortaya çıkıyor. Vergicisi, alıcısı, trafikçisi hepsi bu bölgelerde cezalar uyguluyor. Bizlerden K belgeleri paraları alındı, ben tek aracıma 1,5 milyar ödedim, hemen arkasından fiyat 300 milyona düştü fiyat farkımı daha yeni geri alabildim. K belgelerinde bizlerden paraları aldılar. Ton km uygulanacak herkes hakkını alacak dendi, vergiler alındı ama bizlerin yararına herhangi bir uygulama başlatılmadı.

Zübeyir Gökmen- Erdemli Tömük SS. 98 Nolu Taşıt Kooperatifi

Kaç yıldır kamyon şoförlüğü yapıyorsunuz?

13 yıldır bu camianın içindeyim. Ortaokulu bitirdikten sonra baba mesleği olduğu için kamyonculuk mesleğini seçtim ama şimdi çok pişmanım; niye derseniz yakıtlar çok pahalı, korsan yakıt kullandığımızda ise bu aracımıza çok fazla zarar veriyor.

Yollarda ne gibi problemlerle karşılaşıyorsunuz? Kamyonculuğun ne gibi zorlukları var?

Gittiğimiz her yerde iş alamıyoruz. Şimdi her taraf lojistik firmaları olduğu için bütün lojistiklere, fabrikalar cazip fiyatlarla sıfır arabalar veriyor. Onların da kendi işleri olduğu için bunu rahatlıkla ödeyebiliyorlar. Bizim elimizdeki araçlar eski olduğu için biz çok fazla iş alamıyoruz.

Peki, buradaki iş potansiyeli nasıl?

İş potansiyel çok düşük. Biz devamlı yapma mazot kullanıyoruz. Geçenlerde birisi ile görüştük 750 bin liraya yakıt alıyorum diyor. 1000–1250 litrelik depo koymuş, ben bir tur yapıyorum, üç dört milyar ciro kazanıyorum diyor. Üç dört milyarın bir milyarı yakıt. Üç milyardan fazla para kazanıyor bu yolla.

Peki, Ulaştırma Bakanlığı geçtiğimiz üç yıl içerisinde çeşitli düzenlemeler yaptı. Sizin kooperatifinizde buna uyum gösterdi. Siz nasıl buluyorsunuz bu düzenlemeleri?

Düzenlemeler, lafta var ama icraat yok. Mesela ‘kaçak yakıtların önüne gececeğiz’ diyor, ‘her şey bizim denetimimiz altında olacak’ diyor, ‘kimse korsan yakıt satamayacak’ diyor; ama hiç bir icraat yok. Burada normal yakıt satan çok az, diğerleri sürekli kaçak satıyor.

Sizce burada eksik olan ne? 

Disiplin eksikliği var. Kamyonların hiç hali hatırı sorulmuyor. 500 YTL iş alsak, 80 YTL komisyon veriyoruz.

Mehmet Demirel- Erdemli Tömük SS. 98 Nolu Taşıt Kooperatifi

Kaç yıldır kamyonculuk yapıyorsunuz? Bu mesleğe nasıl başladınız?

15 yıldır yapıyorum bu mesleği. Baba mesleği olduğu için yapıyordum, şimdiki aklım olsa yapmazdım. Şu anda bir bakkal bizden çok iyi çünkü o hiç olmazsa adam akşam evine gidiyor, biz ise dağa gidiyoruz. Para kazanma olanağımız 98 yıllarında vardı. Kaçak mazot yoktu ve kiralar yüksekti. Şu anki durumumuzu 98 yılına borçluyuz. 2007 yılında yüzde 80’inin kredi kartı borcu var. O zaman lastiğin tanesini 200 milyona alıyorduk, 800 milyon kiraya gidiyorduk. Yani o zaman dört lastik alabiliyorduk. Ama simdi 1.100 YTL’ye gidiyoruz. Arabamız 800 YTL mazot yakıyor, diğer masraflarla birlikte kalan para 100 YTL.

Kamyoncu olmanın başka zor yanları neler?

Eşimizden ailemizden uzak kalıyoruz. Bir ay otuz gün, bunun 25 günü yollardasın. 5 gün evdesin, buda günlük değil. İki gün geliyorsun evde duruyorsun sonra geri yola.

Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Kaçak mazota bir çare bulmak lazım. Kendimizi başsız hissediyoruz. Sadece taksici, otobüsçülere değil kamyonculara da yardım etmelerini istiyoruz

İzzet Şevkatli – Ceyhan Yeni Kamyoncular Kooperatifi

Kaç yıldır kamyonculuk yapıyorsunuz? Güzel tarafları nelerdir mesleğinizin?

1976’ dan beri kamyoncuyum. Hiçbir güzel tarafı yok, ben hiç görmedim

Nedir zorlukları?

Hangisi zor değilki! Yük almak zor eziyet çekiyorsunuz; sonuçta elinize bir şey kalmıyor. Devlet bizim sırtımıza binmiş! İşlerimiz de hiç iyi değil daha çok iplik taşıyoruz.

Sektörün durumu hakkında ne düşünüyorsunuz? Yapılan yasal düzenlemeleri nasıl görüyorsunuz?

Hiçbir tanesinin bize faydası olmadı; devlet bizden para alıp gitti. SRC çıkarttılar, K-1 çıkarttılar para alıp çekip gittiler. Bence km.ye göre para verilmesi, devletin bu duruma el atması lazım. Ton km tebliği yayınlandı, ama bir şey yok, söylenti var başka birşey yok.

Adana bölgesinde ne gibi problemlerle karşılaşıyorsunuz?

 Problem nakliyeci. Kendi komşusuna bakıyor ne kadara iş bulursa ona gidiyor. Bir standart yok. İster kazan ister kazanma… Kimse kamyoncunun durumuna bakmıyor.

Ceyhan Yeni Kamyoncular Kooperatifi

Fevzi Apak

Kaç yıldır kamyonculuk yapıyorsunuz?

12 sene önce bıraktım kamyonculuğu şimdi yıkama yağlamacılık yapıyorum. Yaşım el vermedi bıraktım kamyonculuğu. Kooperatifin kurucularındanım ben.

Kamyonculuğun zor tarafları nelerdir?

Kamyonculuk öldü, bitti, tükendi hiçbir şey kalmadı. Valla adam mazotu alıyor 2.5 YTL’ye, İstanbul’a 500’e gidiyor. 1.500 lira mazot yakıyor. Köprü parası, yol parası 100-150 YTL’de cebinden veriyor yani.

Ulaştırma Bakanlığı bir takım düzenlemeler yaptı? Bu sektöre nasıl yansıdı sizce?

Valla iyi oldu da tatbik etmek lazım. Bu hep zenginlere yaradı. Tamam kanun çıkmış ama uygulama olmayınca bir anlamı yok. Sonuç olarak ezilip gidiyor kamyoncular.

Çalıştığının karşılığını alamıyorsun. Sadece ekmek yersen karşılığını almış olursun.

Abdullah Uz- Çıkarılan vergiler belimizi büktü. Eskiden para kazanabiliyorduk. Baba mesleği. Başka bir iş de yapamıyoruz ki. Maliyeci bizim peşimize düşmüş. Burası zirai memleket. Yaz oldu mu 81 ilin kamyonu buraya gelir. Yaz sezonu çıkar buğday, mısır, karpuz. Ucuz pahalı demeden herkes yükünü alır gider. O zaman da bir kamyoncunun burada iş alabilmesi için 300 ytl para harcaması gerekiyor. Kamyoncu her tarafta eziliyor. Herkesin başı var bizim yok. Yolda bana kimse K1 sormadı.

Mustafa Donuk- Biz tüm kanunlara uyuyoruz ama kanun koyanlar uygulamıyor. Ton km yayınlandı ama uygulanmıyor. İşi yapanın belli olması lazım. Yılbaşından sonra denetimler artacak her yere kantar kurulacak dediler. Tonajın ve belgelerin üzerinde durulması lazım. Herkesin kurallara uyması lazım. Fabrika sahiplerine kamyonculara ton km’ yi mecbur edecek. Ancak bu şekilde kamyoncu para kazanır. Cezaları da yüksek tutacak. Ancak bu şekilde düzelir.

Mehmet Demirsoy- Bir araba 40- 50 ton alıyor. Kimse de çevirip sormuyor. 15 nüfusum var. Bir yeşil kartım vardı, elimden aldılar. Doktora bile gidemiyoruz. Bağ-kuru yatıramıyoruz çünkü. Kamyonu bıraksam ne iş yapacağım. Kazandığımız ancak vergiye mazota yetiyor. Hiç borcu olmayan kamyoncunun 15-20 milyar borcu var. Vergi kalemleri fazla, kiralar düşük. Beş sene önce iyiydi durumumuz. Giderek kötüleşiyor. İş çok ama nakliyeye para yok. Kim aşağı para verirse haklı olarak ona iş veriyorlar. Bu işi yapmak istiyoruz; bize imkan versinler. Yetkililerin bu konuyla ilgilenmesini istiyoruz.

Recai Kal- Hatay Payas Dörtyol

Kaç yıldır kamyoncusunuz?

87’den beri kamyonculuk yapıyorum. Ben bu hükümetin zamanında ettiğim zararı hiçbir zaman etmedim. Başbakan çıkıp diyor ki ‘çiftçiye traktör verdim.’Kardeşim verdin ama verdiğin traktör 50 milyarda şimdi fiyatı 20 milyar. Elimizdeki malları kaybediyoruz.

Ne yapılması lazım?

Düzenleme yapılması lazım bir vergi mükellefi oluyorsun 20 yere başvuruyorsun. Kazanmadan nasıl başvuralım. Belgeleri çıkarttık; şimdi biz öğlen yemeğini, akşam yemeğini unuttuk, karnımız doymuyor. Tonaj için de şunu söylemek istiyorum. 4 milyar bir kamyoncuya ceza yazılmaz yazık günah. Uygulayın, tonaj atan arabayı trafikten men edin. Fabrikanın ruhsatını alın; eğer araç tonajı fazla atarsa, haksız mıyım?

Daha çok ne taşıyorsunuz?            

Burada demir, kömür her yük taşınıyor. Çoğunluk sanayi ürünleri Türkiye’nin göz bebeği burası.

Ne tip sorunlarla karşılaşıyorsunuz?

Nakliyecilik burada bitti. Herkes kendi işini yapsın petrolcü ise petrolcülük yapsın, doktorsa doktorluk yapsın. Ne diye soğan ekip çiftçilik yapıyor ya da kamyonculuk yapıyor. Yazıhane açmış 10 kamyon almış… Ne işi var herkes kendi işini yapsın.

Ahmet Kıratlı- Hatay Payas Dörtyol

Mazot çok pahalı geliyor vergimi veriyorum ama kazanamıyorum. Çok zor duruma düştük Kimse hükümetten memnun değil. Gelsinler baksınlar şu kadar insanız cebimizden ne kadar para çıkıyor.

E-5 üzerinde polis ‘ben karışmam’ diyor devlet karışır diyor. İstanbul’da başka Hatay’da başka trafiğin tutumu. Çıkartılan yasa her yerde uygulanmıyor. Şoför olarak iki arada bir derede kaldık. Kooperatiflerimize para ödeyemiyoruz, şimdi kendilerini fes etmek zorunda kalıyorlar. Neden diyeceksiniz çünkü herkes araç aldı yurt dışından ve bir sürü araç giriş yaptı devlet kredileriyle. Nasıl geri ödenecek kimse düşünmedi. Biz piyasadaki eski araçlarla rekabet etmek zorunda kalıyoruz. ‘Eski araçlar toplanılacak’ dedi toplanılmadı

Çözüm öneriniz nedir?

Devlet bu işe eğilmiyor. Maliyedeki açığı kapatmak için şoförün sırtından alıyorlar. Devlet tavşana kaç tazıya kovala şeklinde yapıyor, trafik yakalarsa ceza kesiyor. Devlet yasayı çıkarıyor; buna uymayanın arabasını yakalayıp bir ay bağlayacak, tonaj kontrollerini sık yapacak. Komisyon belgesi aldık ne hayrını gördük; altı yedi aydır bir Allahın kulu gelip senin komisyon belgen var mı diye sormadı, niye aldık o zaman?

Cilvegözü Sınır Kapısında Sıra Bekleyen Şoförler

Mehmet Şefik Yolcu

Nerelere taşımacılık yapıyorsunuz ve ne gibi problemlerle karşılaşıyorsunuz?

Uluslararası taşımacılık yapıyorum. Almanya, Irak, Suriye ve yurtiçine çalışıyoruz. Suriye ve Irak kapılarında çok fazla çile çekiyoruz. Suriye kapısında akşam 5’ te gümrük görevlileri işi bırakıyor, gece 12’ye kadar çalışmalar devam etse sorunlar ortadan kalkabilir.

Sizlerin daha rahat ulaşım imkİ¢nlarına erişmeniz için ne gibi düzenlemeler yapılmalı?

Gümrük memurlarının artırılması, çalışmaların hızlandırılması ve düzensizliklerin giderilmesi gerekir.

Yapılan düzenlemelerin sektöre yarar sağladığını düşünüyor musunuz?

Bize yarar sağlayan bir düzenlemenin olduğunu düşünmüyoruz. Sadece Avrupa’ya giden Kapıkuledeki sınır kapısı Hamzabey’in açılmasıyla bir rahatlama oldu.

Eklemek istediğiniz başka bir şey var mı?

Bizlere sahip çıkılsın, kamyon şoförleri olarak çile çekiyoruz. Şoförlerimiz gümrüklerde çok uzun günler beklemek zorunda kalıyor. Bizler Avrupa’ya çalıştığımız için şükrediyoruz ama Kapıkule’de zorluk yaşıyoruz.

Kerim Hiva, İsveç

İran’a kamyonları bağlamada kullanılan lift taşıyorum. Bir gün oldu buraya geleli. Çok fazla problemle karşılaşmıyoruz. İsviçre’den, Almanya’ya, Almanya’dan, Avusturya’ya oradan İtalya’ya ve Türkiye’den Suriye’ye geçişlerde problemler yaşamıyorum. Türkiye’nin Avrupa birliğine girmesini çok isterim. Yolların şartları, yapılan uygulamalar çok başarılı. AB yolunda çok iyi atılımlar yaptı Türkiye. Bu ulaştırma sektörüne de aynı şekilde yansıdı.

Mustafa Aksoy

Mesleğinizi seviyor musunuz?

30 yıldır şoförlük yapıyorum. Suriye, Ürdün, Kuzey Irak, İran’a gidiyorum. Gıda, fabrika malzemeleri taşımacılığı yapıyorum. Güzel tarafları yok maalesef bu mesleğin.

Seyahatleriniz ne kadar sürüyor. Ailenizin yanında ne kadar kalabiliyorsunuz? 

Kuyruklarda beklemekten ailelerimizi göremiyoruz. İki gündür burada kuyrukta sıra bekliyoruz. Suriye tarafından evimize dönerken bir hafta sırada bekleriz, yurtiçi seyahatlerde de normalde, gidişte bir hafta da orada beklemeler sürecek.  Bunlardan dolayı ailelerimizin yanında kalmıyoruz, günlerimiz yollarda geçiyor. Üç, dört gün anca kalabiliyoruz ailemizle. Türkiye gümrükleri çalışmıyor. Suriye’den buraya, buradan Suriye’ye olan 5 km’ lik geçişi 1 haftada geçiyoruz.

Türkiye’de ve yurt dışında ne gibi problemlerle karşılaşıyorsunuz?

Türkiye’de aşırı beklemeler oluyor gümrüklerde, Habur kapısına gidelim 10 gün beklediğimiz zamanlar oluyor. Yurtdışında Türkiye ‘ye oranla daha az beklemeler oluyor.

Nelerin değişmesini istiyorsunuz?

Gümrüklerde memurlarımızın hızlı bir şekilde çalışmasını bekliyoruz. Oluşan kuyrukları en aza indirgemelerini ve güvenli bir şekilde araçlarımızı yurtiçi ve yurtdışına taşımalarını bekliyoruz. Çünkü bu beklemeler sırasında kuyruklarda hırsızlıklar oluyor. Araçlarımızda yatamıyoruz. Gümrüğün içinde araçlarımızı soyuyorlar.

Ali Karataş - Hüseyin Havalı

Kaç yıldır uluslararası taşımacılık yapıyorsunuz?

18 yıldır bu mesleği yapıyorum, başlangıçtan beri uluslararası taşımacılık yapıyorum.

Kapı ve gümrüklerde çok fazla sorun yaşıyoruz onun dışında sorunumuz yok.

Ailenizi ne kadar sıklıkta görüyorsunuz?

Ben üç aydır evime gidemedim. İstanbul, Azerbaycan güzergİ¢hında çalıştım.

Peki, kazancınız nasıl?

Kazancımız yok, bu araçların çoğu taksitli, şirketin ve kendi şahsımıza da var. Ayda iki milyar taksit ödüyoruz.

Yapılan düzenlemeler beklentilerinizi karşılıyor mu?

Bizlere hiçbir yararı yok. Hepsi para tuzağı bizler için. Beş yüz lt yakıt hakkımız olduğu halde geçiş yapamıyoruz. Suriye kapısına giriş yaparken rüşvet vermeden geçemiyoruz. Bize arka çıkan kimse yok. Irak’ta çalıştık, esir düştük, can güvenliğimiz olmadı. İlk esir düşen ben oldum. Tırı elimizden aldılar, tekrar satın almak zorunda kaldım. Ellerinden kaçtım kurtuldum ama hala Irak’a taşımacılık yapmak zorundayım.

Hangi sınır kapılarında daha çok zorluk yaşıyorsunuz?

Habur ve Cilvegözünde, yurt dışında ise, Suriye ve İran’da problemler yaşıyoruz.

Yurdışındakilerin, sizlere bakış açıları nasıl?