“Her Geçen Yıl Bir Önceki Yılı Arar Olduk”

Kamyonculuk zor bir meslek. Bu mesleği seçmenizdeki etken nedir?

Baba mesleği olduğu için bu işi seçtim. Baba mesleğine önce ağabeyim başladı. Kapımızda kamyon vardı. Onun için bu işe zorunlu olarak giriş yaptık. Biraz da şoförlüğe hevesim olduğu için bu işi devam ettirdim. Türkiye’nin birçok yerlerine gittik. Şantiye işlerini, yol işlerini, hafriyat işlerini yaptık.

Peki, mesleğinizin olumlu yönleri ve zorluklarından biraz bahseder misiniz? 

Bu mesleğim olumlu yönü şantiye işi olması. Yani kısa mesafe çalışmamızdır. Zorlukları arasında ise zor şartlarda çalışıyoruz, kazanıyoruz, aracımızı yeniliyoruz ama sorunlar bitmiyor. Kışın damperli sektöründe iş pek olmaz. Yağışlı günler çok olduğu için yol işleri, hafriyat işleri az olur. Biz daha çok yazın çalışıyoruz. Bu işin bir zor tarafı ise bazen dolandırıcı müteahhitlerden paramızı alamamamızdır. İşin kötü yönlerinden biri de işte budur. Paramızı zamanında alamıyoruz.

“Son birkaç senedir işimiz iyice zorlaştı”

Bu işin kazancı geçiminizi sağlamada yeterli oluyor mu? Ek bir iş yapmaya ihtiyacınız var mı?

Son birkaç senedir işimiz iyice zorlaştı. Bu krediler bizim gibi bireysel kamyoncuları zorluyor. Fiyatlar düşük. Hakkımız verilmiyor. İstediğimiz fiyatları alamıyoruz. Adam kendi arabasıyla kendi işini yapıyor. Kiralık kamyona ihtiyaç duyulmuyor. Bu krediler yüzünden piyasaya çok kamyon girdi. Bu yüzden benim verdiğim fiyatın altında başka birilerini buluyorlar. Böyle olunca biz iş yapamıyoruz. Talep azalıyor. Fiyatlar küçülüyor. Her geçen yıl bir önceki yılı arar olduk. Bunun dışında uzun yolda olduğu gibi damperli sektöründe tonaj sıkıntısı da var. Kanun çıkardılar. Kanun yakalanana geçiyor. Ondan sonra müteahhit cezaya karışmıyor. Araca ceza yazılıyor firma bunu ödemiyor. Bu gibi sıkıntılar var.

Bu tonaj kanunu çok tartışılıyor. “Uygulanacak mı uygulanmayacak mı?” diye. Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?

Bu kanun bence yakalanan için geçerli. Yakalanmayan için serbest.

“Taksicinin, dolmuşçunun sahibi var ama kamyoncunun neden sahibi yok.”

Bu sorunlar yıllardır söyleniyor ama bu konuda bir çözüm önerisi getiren de yok. Şöyle yapılsa daha iyi olur diyen yok. Sizin bu konuda bir öneriniz var mı peki?

Benim bu konuda önerim plakaları sınırlandırmalılar. Çünkü çok fazla kamyon piyasaya girdi. Bakkalı, kasabı, manavı, memuru emekli olmuş kamyonculuk yapacağım diyor. Çok basit bir iş. Bu gün 10 bin YTL’ye bile kamyon alabiliyorsunuz. Bu adam 10 milyarlık kamyonuyla gelip benim 100 milyarlık kamyonumun işini alabiliyor. Ben kurtarmıyor dediğim yerde o kurtarıyor deyip işi alıyor. Bunun çözümü kamyon plakalarını sınırlandırmalarıdır. Ben kamyoncuysam, nakliyeciysem bana öncelik verilecek. Taksicinin, dolmuşçunun sahibi var ama kamyoncunun neden sahibi yok. Her geçen gün çoğalıyor. Çoğaldıkça bunun değeri, kıymeti kalmıyor. Kazanç azalıyor. Ben damperliysem gidip kasalının işini yapmayacağım. Bir bakkal da gelip benim işimi yapmayacak. Bir derneğe yetki verip kamyoncunun hakkını arayabilmesi lazım. Ama bu şimdi böyle değil. Kendi işini kendin alacaksın. Kendi hakkını kendin arayacaksın. Müteahhitle kendin uğraşacaksın. Her işini kendin yapacaksın. Müteahhit bakmışsın seni dolandırıp ceketini almış gitmiş. Bununla sen uğraşacaksın. Sonra K1 çıktı bunun denetiminin yapılması lazım. Yenilerini vermemeleri gerekir.

Peki, bu eski araçların trafikte olması konusunda ne diyorsunuz?

Bunların kara yollarına da trafiğe de zararı var. Borçlanarak yeni kamyon alan kamyoncunun kazancına da zararı var. Buna bir yaş sınırı koyup bunun önüne geçilebilir.

“Her önüne gelenin bu işi yapmamaları için bunun önüne geçmeleri lazım”

Peki, sizin yetkililere bizim vasıtamızla iletmek istediğiniz bir şey var mıdır?

Benim talebim K belgesinin arkasında dursunlar. Kamyonculuğu basit bir meslek olarak görüp içine giriyorlar ama yapamıyorlar. Ondan sonra işi bilen kişilerin işine engel oluyorlar. Her önüne gelenin bu işi yapmamaları için bunun önüne geçmeleri lazım. Bu belgeleri tek belgeye düşürsünler. Benim cebimde dört beş tane belge var. Ticari Taşıt Kullanma Belgesi var soran yok. Ehliyet var. SRC belgesi var soran yok. K belgesi var iki senedir aldığım soran yok. Belgesiz çalışan çok fazla insan var. Bunların denetiminin sıkı yapılması gerekir.

Peki, son olarak şöyle bir soru sorsam: bir şansınız daha olsaydı bu mesleğe başlar mıydınız tekrar?

Seçmezdim… “Peki, şimdi neden bu işi yapıyorsunuz” derseniz şöyle derim. 20 yıldır bu işi yapıyorum. Artık bu saatten sonra başka bir meslek öğrenemem. Mecburiyetten bu işi yapıyorum yani.

Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Bir kamyoncu olarak yaşadığımız sıkıntıları kendi açımdan söyledim. Bunları, yetkililer duyup bu mesleğe biraz daha tertip düzen kazandırırlarsa bizim için daha iyi olur.