'Herkes Kamyonculuk Yapmamalı, Plaka Sınırlaması Getirilmeli'

Sizi biraz tanıyabilir miyiz?

Ankara Kızılcahamam doğumluyum. 1959’dan beridir kamyonculuk yapıyorum. Kasalıda da çalıştım, damperlide de… Muğla Fethiye’ye çalışıyorum. Ayrıca Kazan Taşıyıcılar Kooperatifi’nin kurucu üyelerindenim.

Bir kamyoncu olarak ne gibi sıkıntılarınız var? Mesleki anlamda ne tür sıkıntılar yaşıyorsunuz?

Bir kere hayat şartları artık çok ağırlaştı, olumsuzlaştı. Artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Tabi ki geçim sıkıntısı çekiyoruz. Kamyonculuktan kazandığımız para geçimimize yetmiyor.

“ Kamyoncunun En Büyük Sıkıntısı Tonaj”

Ama tabi kamyoncunun en büyük sıkıntısını fazla tonaj konusu oluşturuyor. Zaten Ankara’dan başka bir yerde uygulanmıyor. Cezalar da şahsa, kamyoncuya yazılıyor. Zaten kantarlar da 17.00’den sonra çalışmıyor. Tabi böyle olunca da bir sürü kamyon gece kaçak geçiyor. Kooperatif konusuna gelince, ayakta kalmaya çalışıyor; ama bir faaliyeti yok. Büyük işler alınamıyor. Sebebi de bir masa sandalye atıp çalışan komisyoncular…

“Vergiler Düşürülmeli”

Peki sıkıntılarınız bunlar? Çözüm önerileriniz var mı? Neler yapılmalı sizce?

Öncelikle tonaj konusunun çözümlenmesi lazım. Kantarlar 17.00’den sonra çalışmalı ve uygulama Türkiye genelinde olmalı. Kamyonlar geceleri kaçak geçmemeli. Her önüne gelen, parasını verip kamyonunu alan artık direksiyon başında. Bunun önüne geçilmeli. Herkes kamyonculuk yapmamalı ve plaka sınırlandırması getirilmeli. Belimizi büken bir başka konuda yüksek vergiler. Vergilerin düşürülmesi lazım. Ağır vergiden dolayı başka firmaya ortak olup, kamyonum kazancını böldüm. Bu gidişle yarım arabayı da bölüp sadece şoförlük yapar duruma geleceğim.

Son olarak eklemek istedikleriniz neler?

Valla ne diyeyim. Söyledim bütün dertlerimi. Yetkililer bize kulak versin, dikkate alsınlar yeter.